S.Dowłatow, Jak pragnę wolności

Kryminalista z łagru w roli Lenina - pechowa zamiana nieboszczyków - redakcja partyjnej gazety "od podszewki": kłopoty naczelnego, spleen żurnalisty, list dojarki do Breżniewa, alkohole i piękne dziewczęta - kto może zostać "jubileuszowym noworodkiem" - dzielnica radzieckich emigrantów w Nowym Jorku: znowu razem...
To wszystko znajdziemy w znakomitych, pełnych humoru i głębokiej refleksji opowiadaniach Siergieja Dowłatowa (1941-1990), utalentowanego pisarza, który wyemigrował z ZSRR do USA w 1978 roku. Na obczyźnie zdobył ogromną popularność - ukazało się dwanaście jego książek w przekładzie na pięć języków - w kraju, za życia autora, ani jedna. Skład jedynej, która miała zostać wydana, rozrzucono na polecenie KGB. 
Dowłatow wychwytuje bezbłędnie paradoksy i purnonsensy radzieckiej rzeczywistości, a także głębokie zmiany w ludzkiej psychice - piętno systemu. W świecie zupełnie innych wartości - wszystko śmieszy, boli, zadziwia...
Dowłatow jest jednym z największych odkryć literatury rosyjskiej ostatnich lat. 

Utwory w zbiorze:
Przedstawienie (Представление);
Co wam dolega, sierżancie? (На что жалуетеcь, сержант?);
Marsz samotnych (Марш одиноких);
Po linii prostej (По прямой);
Czyjaś śmierć (Чья-то смерть);
Jubileuszowy chłopiec (Юбилейный мальчик);
W górę (В гору);

Emigrantka (Эмигрантка). 

Źródło opisu: lubimyczytac.pl